Στη Νορβηγία, αυτή η φωτογραφία έγινε viral και έκανε πολλούς να αναρωτηθούν: γιατί δεν το κάνουμε κι εμείς;
Σακούλες γεμάτες μήλα κρεμασμένες σε φράχτες, έξω από σπίτια που δεν είναι για πώληση ή για διακόσμηση, αλλά για να τα πάρει όποιος θέλει. Με λίγα λόγια καλύτερα να τα πάρει κάποιος, παρά να σαπίσουν και να πάνε χαμένα.
Οι Χειμερινές εκπτώσεις του Μινιόν το 1978 – Οι τιμές και το διαφημιστικό Σποτ από το αρχείο της ΕΡΤ
Τι ακριβώς συμβαίνει με τα μήλα στη Νορβηγία
Σε πολλές περιοχές, όταν τα δέντρα είναι φορτωμένα με φρούτα και είναι περισσότερα απ’ όσα μπορεί να καταναλώσει μια οικογένεια, κάποιοι επιλέγουν να τα μοιραστούν.
Τα βάζουν σε σακούλες ή καλάθια και τα αφήνουν έξω από το σπίτι τους, συνήθως πάνω σε φράχτες ή κοντά στο δρόμο, ώστε όποιος περνά να μπορεί να πάρει.
Η λογική είναι απλή, να μην πάει τίποτα χαμένο και να βοηθηθεί όποιος το χρειάζεται.
Είναι παράδοση;
Εδώ υπάρχει κάτι που ίσως δεν γνωρίζετε. Η εικόνα που έγινε viral ξεκίνησε από μια γυναίκα στη Νορβηγία, η οποία είχε τεράστια παραγωγή μήλων και αποφάσισε να τα μοιράσει έτσι στους περαστικούς.
Δεν πρόκειται για καθιερωμένη παράδοση σε όλη τη χώρα, αλλά για μια πράξη καλοσύνης που άγγιξε τον κόσμο και αναπαράχθηκε παντού. Και ίσως αυτό είναι που την έκανε τόσο δυνατή.
Γιατί αυτή η εικόνα έκανε τόση εντύπωση
Σε μια εποχή που βλέπουμε συχνά σπατάλη τροφίμων, μια τόσο απλή κίνηση μοιάζει σχεδόν επαναστατική. Δεν έχει κόστος. Δεν χρειάζεται οργάνωση. Μόνο διάθεση.
Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: αν έχεις κάτι παραπάνω, μπορείς να το δώσεις.
Θα μπορούσε να γίνει και στην Ελλάδα;
Η αλήθεια είναι πως ναι. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας υπάρχουν δέντρα που δίνουν περισσότερα φρούτα απ’ όσα καταναλώνονται. Και συχνά αυτά καταλήγουν να σαπίζουν. Πόσες λεμονιές ειδικά στην Αθήνα μένουν φορτωμένες μέχρι που πέφτουν κάτω τα λεμόνια και σαπίζουν.
Τελικά, δεν είναι θέμα χώρας αλλά νοοτροπίας
Η ιστορία με τα μήλα στη Νορβηγία ίσως να μην είναι ένα γενικευμένο έθιμο. Είναι όμως κάτι πιο σημαντικό.
Μια υπενθύμιση ότι μικρές πράξεις μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Και ότι, μερικές φορές, το πιο απλό πράγμα είναι και το πιο όμορφο.
Οι άνθρωποι που περνούν μπορούν να πάρουν μια τσάντα μήλα. Μακάρι να το βλέπαμε πιο συχνά και σε περισσότερες χώρες!
