Όταν ακούμε για ανθρώπους που έζησαν πάνω από 100 χρόνια, το πρώτο πράγμα που σκεφτόμαστε είναι ότι θα είχαν αυστηρή διατροφή ή ότι γυμνάζονταν όλη τους τη ζωή. Και είναι λογικό εδώ που τα λέμε αφού αυτό ξέρουμε και ακούμε συνέχεια.
Όταν όπως τους ρωτάς ποιο ήταν το πιο σημαντικό πράγμα που τους βοήθησε να φτάσουν σε αυτή την ηλικία, οι περισσότεροι δεν βάζουν πρώτα τη διατροφή ή τη γυμναστική. Μιλάνε για κάτι πολύ πιο απλό και πιο καθημερινό.
Το άγχος είναι στην πρώτη θέση
Πολλοί από αυτούς λένε ότι δεν ζούσαν με συνεχές άγχος. Δεν προσπαθούσαν να ελέγχουν τα πάντα. Δεν φόρτωναν το μυαλό τους με σκέψεις όλη την ώρα ούτε ζούσαν μέσα στο στρες όπως ζούμε εμείς σήμερα με τις τόσες υποχρεώσεις και δουλειές που τρέχουμε σαν τον Βέγγο όλη μέρα. Η ζωή τους κυλούσε πολύ πιο ήρεμα και με λιγότερες σκοτούρες.
Δεν σημαίνει ότι δεν είχαν προβλήματα. Είχαν, όπως έχουμε όλοι. Αλλά δεν άφηναν το άγχος να τους καταστρέφει την καθημερινότητα. Άφηναν τα πράγματα να κυλήσουν πιο φυσικά, χωρίς να θέλουν να ελέγξουν τα πάντα. Και μπορεί να νομίζεις ότι το καθημερνό στρες δεν σε αρρωσταίνει αλλά δεν είναι καθόλου έτσι.
Κάθε πρωί ξυπνούσαν με προσμονή
Τότε δεν ζούσαν μηχανικά. Είχαν πάντα λόγο να ξυπνήσουν για να κάνουν κάτι και δεν εννοούμε μόνο δουλειά μέχρι το βράδυ. Και μπορεί να ήταν κάτι απλό όπως να δουν έναν φίλο, να βγουν μια βόλτα, να πιουν έναν καφέ ή ακόμα και να ασχοληθούν με το σπίτι τους.
Μπορεί να σου ακούγονται μικρά αλλά δίνουν νόημα στην καθημερινότητα. Εσύ πότε πήγες για καφέ ή για φαγητό έξω τελευταία φορά; Όταν έχεις λόγο να σηκώνεσαι το πρωί, το μυαλό και το σώμα λειτουργούν καλύτερα.
Είχαν φίλους, παρέες και δεν ζούσαν σε απομόνωση
Οι περισσότεροι άνθρωποι που έφτασαν τα 100 είχαν επαφή με άλλους ανθρώπους. Με την οικογένεια τους, είχαν φίλους και δεν έμεναν απομονωμένοι.
Η ανθρώπινη επαφή παίζει τεράστιο ρόλο. Το να μιλάς, να γελάς, να νιώθεις ότι ανήκεις κάπου. Η μοναξιά, αντίθετα, φθείρει πιο γρήγορα απ’ όσο νομίζουμε.
Πάντα κάτι έκαναν
Δεν μιλάμε απαραίτητα για γυμναστήριο. Μιλάμε για καθημερινή κίνηση. Αν ρωτήσεις έναν μεγάλο άνθρωπο θα σου πει ότι περπάταγε πολύ για να κάνει τις δουλειές του, να κάνει δουλειές του σπιτιού, να πάει στα μαγαζιά να ψωνίσει. Εμείς πλέον τα κάνουμε όλα με το αυτοκίνητο. Προσπάθησε όταν είναι κοντά το μέρος που θες να πας να αφήσεις τα κλειδιά του αυτοκινήτου σπίτι και να πας με τα πόδια.
Ένα σώμα που κινείται είναι ένα σώμα ενεργό και δυνατό.
Δεν κυνηγούσαν την “τέλεια” ζωή
Ίσως και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Δεν προσπαθούσαν να κάνουν τα πάντα τέλεια. Δεν πίεζαν τον εαυτό τους συνέχεια και δεν ζούσαν με φόβο για το μέλλον όπως κάνουμε τώρα και χάνουμε τον ύπνο μας
Ζούσαν πιο απλά απολαμβάνοντας τις μικρές στιγμές. Και τελικά, αυτό φαίνεται να είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά της μακροζωίας.
Η μακροζωία ίσως είναι πιο απλή απ’ όσο νομίζουμε
Δεν υπάρχει ένα μαγικό τρόφιμο ή μια συγκεκριμένη συνήθεια που εξασφαλίζει ότι κάποιος θα ζήσει 100 χρόνια. Αλλά υπάρχει ένα κοινό μοτίβο.
Βάζουμε στη ζωή μας λιγότερο άγχος και περισσότερη ηρεμία. Ερχόμαστε σε επαφή με άλλους ανθρώπους. Κινούμαστε και πάντα ξυπνάμε με μια προσμονή όση μικρή και να είναι.
Η μακροζωία να μην είναι μόνο θέμα σώματος αλλά και τρόπου ζωής. Εσείς αν έχετε έναν μεγάλο άνθρωπο στην οικογένεια σας ρωτήστε τον πώς κατάφερε και έφτασε σε αυτή την ηλικία και θα δείτε τι απάντηση θα πάρετε.
