Ίσως θα έχετε προσέξει ότι το φαγητό δεν έχει αυτή τη νοστιμιά και σπιρτάδα που είχε όταν είμασταν μικρά παιδιά. Ειδικά οι σούπες αλλά και τα μαγειρευτά είναι σαν κάτι να τους λείπει και δεν έχουν αυτό το κάτι από την παιδική σου ηλικία. Δεν είναι που μεγαλώνεις ούτε οι γευστικοί σου κάλυκες που έχουν αλλάξει. Είναι κάτι πολύ πιο απλό και είναι ο χρόνος.’
Οι γιαγιάδες μας το φαγητό δεν το έφτιαχναν διεκπεραιωτικά όπως κάνουμε εμείς και λόγω έλλειψης χρόνου τις περισσότερες φορές. Εμείς ας πούμε για παράδειγμα για να φτιάξουμε μια κρεατόσουπα τα βάζουμε όλα μέσα λαχανικά και κρέας στον πιο γρήγορο χρόνο μέσα στη χύτρα. Οι γιαγάδες όμως και οι παλιές νοικοκυρές είχαν άλλες τεχνικές.
Το μυστικό δεν κρύβεται σε κάποιο υλικό αλλά στο χρόνο και τον τρόπο μαγειρέματος. Οι γιαγιάδες μας είχαν από νωρίς καταλάβει οτι η νοστιμιά προκύπτει απο το αργό βράσιμο. Το σιγοβράσιμο σε χαμηλή φωτιά αφήνει να βγει όλο το κολλαγόνο και το λίπος από το κρέας για να γίνει ένα φαγητό πεντανόστιμο.
Παίζει ρόλο όμως κα το κρέας. Παλιά χρησιμποιούσαν και κόκκαλα μέσα στα βραστά και τα μαγειρευτά ενώ τώρα οι περισσότεροι από εμάς μαγειρεύουμε με κρέας άπαχο και πολύ συχνά φιλέτα.
Ένα άλλο μυστικό είναι η προετοιμασία των οστών. Πρώτα τα έψηναν και μετά τα έβραζαν για να δημιουργήσουν το καραμελένιο χρώμα.
Πολλές φορές οι νοικοκυρές πέρναγαν ώρες ατέλειωτες στην κουζίνα μέχρι να μαγειρευτεί το φαγητό – πολυτέλεια που δεν υπάρχει σήμερα – έτσι ώστε το νερό μαζί με τα λαχανικά και το κρέας να γίνουν ένα πραγματικό ελιξίριο.
Σήμερα που δεν υπάρχει η πολυτελεια του χρόνου βράζουμε το φαγητό στην πιο δυνατή θερμοκρασία για να προλάβουμε αλλά τότε ήξεραν ότι το φαγητό έπρεπε να ψήνεται τόσο χαμηλά ώστε απλά και μόνο να βγάζει μικρές φουσκαλίτσες.
Αν θέλετε να πετύχετε το τέλειο φαγητό με βάθος τότε πρέπει να του δώσετε χρόνο έτσι ώστε το κάθε υλικό να δώσει όλα αυτα που πρέπει και μπορεί να δώσει.
