Το κυδώνι δικαίως το αποκαλούσαν στην Ελληνική μυθολογία “χρυσό μήλο”. Το κυδώνι είναι ένα θαυματουργό φρούτο που μπορεί να σας βοηθήσει να μειώσετε την χοληστερίνη σας.
Κυδώνι: Τα θρεπτικά του στοιχεία
Το κυδώνι είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, βιταμίνη A, κάλιο, χαλκό, πλουσιο σε φυτικές ίνες και ένα μέτριο κυδώνι έχει περίπου 50 θερμίδες.
Το κυδώνι περιέχει πηκτίνη που ανήκει στις φυτικές ίνες και μειώνει την χοληστερόλη καθυστερώντας την απορρόφηση της γλυκόζης στο αίμα. Οπότε είναι ιδανικό για τη μείωση της χοληστερόλης αλλά και για την καλή λειτουργεία του καρδιαγγειακού και ανοσοποιητικού συστήματος.
Λόγω της πηκτίνης χρησιμοποιείται ευρέως από πολύ παλιά στην παρασκευή γλυκών του κουταλιού και μαρμελάδας αλλά και στις αλμυρές μαγειρικές συνταγές όπως στο μοσχάρι και στο χοιρινό.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα βρείτε μπροστάσ σας κυδώνια μην τα σνομπάρετε γιατί η θρεπτική τους αξία αν και ξεχασμένη είναι πολύ υψηλή.
Λίγα λόγια για τα Κυδώνια
Με μια πρώτη ματιά, το κυδώνι μπορεί συχνά να μοιάζει ως μια μεγαλύτερη εκδοχή του ξαδέρφου του αχλαδιού. Αλλά καθώς ωριμάζει γίνετα χρυσοκίτρινο και έτσι έχει αποκτήσει το παρατσούκλι, «το χρυσό μήλο».
Το κυδώνι έφτασε από τη νότια Ασία και τον Καύκασο στην Αρχαία Ελλάδα. Αυτός ο καρπός ήρθε γρήγορα στα εδάφη της Κυδωνίας, μιας πόλης στη βόρεια Κρήτη, τα σημερινά Χανιά. Μια περιοχή που έγινε διάσημη στον αρχαίο κόσμο για την παραγωγή των εκλεκτών κυδωνιών.
Οι αρχαίοι Έλληνες τα χρησιμοποιούσαν αρκετά, τόσο σε αλμυρά όσο και σε γλυκά πιάτα. Ωμό το κυδώνι, μπορεί να είναι πικρό ή ξινό, αλλά μόλις ψηθεί γίνεται απίστευτα γλυκό και έχει ένα γευστικό προφίλ που κέρδισε επάξια τη θέση του στην ελληνική μυθολογία. Πρώτον, το κυδώνι είναι αφιερωμένο στην Αφροδίτη. Έλαβε αυτή την τιμή στο έπος του Τρωικού Πολέμου, που ξεκινά από τον γάμο της θεάς Θέτιδας. Όλοι οι θεοί ήταν προσκεκλημένοι εκτός από έναν, την Έριδα, τη θεά της διαμάχης και της διχόνοιας. Η Έρις ήταν, όπως ήταν αναμενόμενο, προσβεβλημένη και θυμωμένη, πέταξε ένα «χρυσό μήλο» στους εορτασμούς του γάμου. Η Έρις είχε χαράξει στο κυδώνι αυτά τα λόγια: «Στους πιο ωραίους».
Σε ποιον προοριζόταν όμως το το φρούτο; Για την απάντηση αυτή ακολούθησε μεγάλη διαμάχη, ανάμεσα στην Ήρα, την Αθηνά και την Αφροδίτη. Έτσι, οι εκφράσεις «μήλο της έριδος» και «χρυσό μήλο» γεννήθηκαν και χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα για να περιγράψουν μια διαμάχη. Η ιστορία συνεχίζεται με τον Πάρη της Τροίας – τον πιο όμορφο θνητό άντρα – να έχει την αποστολή να πάρει την απόφαση για το ποιος άξιζε το εν λόγω κυδώνι. Οι τρεις θεές τού έκαναν η καθεμία ένα δώρο και η προσφορά της Αφροδίτης για την αγάπη της πιο όμορφης γυναίκας, της Ελένης της Σπάρτης, κέρδισε. Η Αφροδίτη συχνά απεικονίζεται (ακόμη και στη σύγχρονη γλυπτική) να κρατά ένα κυδώνι στο δεξί της χέρι – σύμβολο αγάπης, ομορφιάς, γονιμότητας και αφοσίωσης, όπως η ίδια η θεά.
Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν επίσης το φρούτο για το λεπτό άρωμά του. Ο ιστορικός Πλούταρχος έγραψε ότι ο Σόλων, ο Αθηναίος νομοθέτης, έβαλε τις νύφες να πάρουν λίγο κυδώνι πριν από το γάμο τους για να φρεσκάρουν την αναπνοή τους πριν το πρώτο τους φιλί! Σε μέρη της βόρειας Ελλάδας, κυδώνι, ρόδια και μήλα ήταν δεμένα σε ένα στύλο που συνοδεύουν τον γαμπρό και τα μέλη της οικογένειας μέχρι την εκκλησία.
Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν κυδώνι για να παρασκευάσουν τη λιχουδιά μελίμηλον. Από το «μέλι» και το «μήλο», αλλά όπως το κυδώνι ήταν γνωστό ως το χρυσό μήλο, οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τη λέξη μήλο για να αναφερθούν σε άλλα φρούτα, όπως ροδάκινο, βερίκοκα κ.λπ. Το μελίμηλον παρασκευαζόταν βράζοντας κυδώνια με μέλι. Όταν κρύωσε, παρατήρησαν ότι έχει πήξει ομοιόμορφα λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε πηκτίνη, δημιουργώντας μια εκδοχή αυτού που γνωρίζουμε σήμερα ως πάστα κυδωνιού και τον πρόδρομο της παρασκευής παραδοσιακών γλυκών κουταλιού και μαρμελάδων.
Οι κυδωνόπαστες παρασκευάζονται σε όλη τη χώρα και μπορούν να καταναλωθούν σκέτες ή να συνδυαστούν. Η μαρμελάδα κυδώνι παρασκευάζεται επίσης παντού, και το γλυκό του κουταλιού κυδώνι είναι από τα πιο δημοφιλή καθώς είναι λιγότερο γλυκό από τα άλλα και ταιριάζει ιδιαίτερα με το γιαούρτι – ένα υπέροχο σνακ που θα συναντήσετε στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας τον χειμώνα.
