Οι οθόνες έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητας των παιδιών από πολύ νωρίς και πολλοί γονείς αναρωτιούνται πότε είναι η σωστή στιγμή για να έρθει ένα παιδί σε επαφή με την τεχνολογία. Ο Γάλλος ψυχίατρος και ψυχαναλυτής Serge Tisseron, που έχει μελετήσει σε βάθος τη σχέση των νέων με τις ψηφιακές συσκευές, πρότεινε έναν απλό οδηγό για τους γονείς: τον κανόνα 3-6-9-12.
Ο ίδιος παρουσίασε τον κανόνα το 2008, θέλοντας να ανοίξει τη συζήτηση για τα όρια που πρέπει να υπάρχουν στη χρήση των οθονών. Η πρόταση αυτή υιοθετήθηκε αργότερα και από τη Γαλλική Ένωση Παιδιάτρων.
Τι είναι ο κανόνας 3-6-9-12
Ο κανόνας χωρίζει την παιδική ηλικία σε τέσσερα στάδια και προτείνει διαφορετικά όρια για κάθε ηλικία.
Μέχρι τα 3 χρόνια καλό είναι να αποφεύγεται η τηλεόραση και γενικά η επαφή με οθόνες.
Μέχρι τα 6 χρόνια τα παιδιά δεν χρειάζεται να έχουν προσωπικές κονσόλες ή tablet.
Μέχρι τα 9 χρόνια η πρόσβαση στο internet πρέπει να γίνεται μόνο με καθοδήγηση.
Και πριν τα 12 χρόνια προτείνεται να αποφεύγονται τα κοινωνικά δίκτυα.
Ο Serge Tisseron τονίζει ότι ο κανόνας δεν είναι μια απόλυτη απαγόρευση, αλλά ένας τρόπος να μπαίνουν σταδιακά όρια.
Γιατί οι ειδικοί αποφεύγουν τις οθόνες στα πολύ μικρά παιδιά
Σύμφωνα με τον Γάλλο ψυχίατρο, τα παιδιά κάτω των τριών ετών χρειάζονται κυρίως αλληλεπίδραση με τους γονείς, παιχνίδι και επικοινωνία. Οι οθόνες δεν μπορούν να αντικαταστήσουν αυτή τη σχέση.
Έρευνες έχουν δείξει ότι η συνεχώς ανοιχτή τηλεόραση στο σπίτι μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη της προσοχής και της συγκέντρωσης στα πρώτα χρόνια της ζωής.
Πώς πρέπει να μπαίνει το internet στη ζωή των παιδιών
Μετά τα εννιά χρόνια το internet γίνεται σχεδόν αναπόφευκτο. Εκεί όμως, όπως εξηγεί ο Serge Tisseron, οι γονείς πρέπει να προετοιμάζουν τα παιδιά για το πώς λειτουργεί ο ψηφιακός κόσμος.
Τα Τρία βασικά πράγματα πρέπει να καταλάβουν τα παιδιά:
- ό,τι ανεβαίνει στο διαδίκτυο μπορεί να γίνει δημόσιο
- ό,τι δημοσιεύεται μπορεί να παραμείνει εκεί για πάντα
- και δεν είναι όλα όσα βρίσκουμε στο internet αξιόπιστα.
Ο χρόνος μπροστά στην οθόνη δεν είναι το μόνο θέμα
Ο Serge Tisseron επισημαίνει ότι δεν έχει σημασία μόνο πόσο χρόνο περνά ένα παιδί μπροστά σε μια οθόνη, αλλά και τι κάνει σε αυτή.
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην παθητική θέαση τηλεόρασης και σε δραστηριότητες που έχουν δημιουργικό χαρακτήρα, όπως η ψηφιακή φωτογραφία ή η επεξεργασία εικόνας.
Η σημασία των στιγμών χωρίς οθόνες
Ένα από τα πιο απλά πράγματα που μπορούν να κάνουν οι οικογένειες είναι να δημιουργούν στιγμές μέσα στη μέρα χωρίς καμία οθόνη.
Το οικογενειακό τραπέζι είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Όταν δεν υπάρχουν κινητά ή τηλεόραση, δημιουργείται χώρος για συζήτηση και επικοινωνία. Σε αυτές τις στιγμές τα παιδιά συχνά μιλούν πιο εύκολα για όσα βλέπουν ή συναντούν στο διαδίκτυο.
Ο κανόνας 3-6-9-12 του Serge Tisseron δεν έχει στόχο να αποκλείσει την τεχνολογία από τη ζωή των παιδιών. Στόχος είναι να βοηθήσει τους γονείς να βρουν μια ισορροπία, ώστε η τεχνολογία να χρησιμοποιείται με τρόπο που δεν επηρεάζει την ανάπτυξη και την καθημερινότητά τους.
Photo by Kaku Nguyen
